Do takiego wniosku doszła grupa naukowców pod kierunkiem Roberta Macchiarellego z francuskiego Université de Poitiers, która przebadała dwa zęby trzonowe neandertalczyków znalezione w jaskini La Chaise-de-Vouthon we Francji.

Za pomocą tomografu komputerowego wysokiej klasy naukowcy policzyli mikroskopijne warstwy szkliwa, które powstają - podobnie jak słoje w drzewach - gdy ząb rośnie. Badania pokazały, że zęby neandertalczyków rozwijały się prawie tak samo długo jak nasze, a to zdaniem naukowców oznacza, że ich dzieci rozwijały się równie wolno jak dzieci homo sapiens.

Badania zębów z La Chaise-de-Vouthon zaprzeczają forsowanej przez niektórych naukowców tezie, że dzieci neandertalczyków osiągały dorosłość bardzo szybko. Miało to wyjaśniać ewolucyjną klęskę naszych kuzynów (długie dzieciństwo umożliwia lepszy rozwój mózgu), a także świadczyć o niemożliwości krzyżowania się neandertalczyków z Homo sapiens.

Na podstawie USA Today.

Długie dzieciństwo różni ludzi od np. szympansów, które pełną wielkość mózgu i dorosłość osiągają już w wieku trzech lat. Człowiek współczesny, który ma cztery razy większy mózg, potrzebuje więcej czasu na jego rozwój. Dłuższe dzieciństwo zaczęło kształtować się prawdopodobnie ponad trzy miliony lat temu. Trzyletnia dziewczynka z gatunku naszych odległych przodków australopiteków afarensis, której szczątki znaleziono w Etiopii w 2000 r., miała mózg tej samej wielkości co jej szympansi rówieśnik, podczas gdy dorosłe afarensis miały już jakieś 10-20 proc. przewagi nad dorosłymi szympansami.

Więcej o hipotezie, że Homo sapiens krzyżowali się z neandertalczykami, przeczytacie tutaj. Polecam też tekst o badaniu warstw szkliwa Paranthropusa.