|
Blog > Komentarze do wpisu
Spór o zasiedlenie Ameryki w skrócie
Kultura Clovis jest młodsza o 500 lat - ogłosili właśnie naukowcy, którzy postanowili zweryfikować jej metrykę za pomocą nowocześniejszych metod datowania. Kultura ta od siedmiu dziesięcioleci szczyci się mianem najstarszej w Ameryce. Jej początek ustalono dawno temu za pomocą datowania radiowęglowego na 11,5 tys. lat temu. Pozostawiła po sobie głównie piękne kamienne ostrza, których archeolodzy najwięcej znajdują w Nowym Meksyku, Arizonie, Oklahomie i Montanie. W tamtych czasach były one technologiczną nowinką.
Tytuł najstarszej nadali kulturze Clovis zwolennicy tzw. krótkiej chronologii zasiedlenia Ameryki. Ich zdaniem ludzie pierwszy raz odkryli Nowy Świat ledwie 12 tys. lat temu. Tytuł ten jednak był już od dawna kontestowany. W wielu miejscach naukowcy znajdowali ślady ludzkiej bytności mające grubo ponad 12 tysięcy lat. Zwolennicy krótkiej chronologii byli jednak do niej bardzo przywiązani i zawzięcie atakowali znaleziska, podważając datowanie bądź twierdząc, że domniemane ludzkie narzędzia, to dzieło natury. Czasami mieli rację, ale w wielu przypadkach narzędzia były zbyt zaawansowane, a ślady ognisk zbyt wyraźne, by zrzucić wszystko na naturę. Miejsc tych było na tyle dużo, iż twierdzenie, że we wszystkich datowanie było błędne o 5-10 tysięcy lat, wyglądało coraz śmieszniej. W oparciu o te znaleziska powstała tzw. długa chronologia, wedle której kolejne fale ludzi docierały do Ameryki 30, 18-16 i 12 tys. lat temu. Oczywiście krótkochronologowcy dalej obstawali przy swoim, więc jeśli ktoś chciał wszystkich zadowolić, to opisywał długą chronologię dodając, że pierwsze dwie fazy zasiedlania są kontrowersyjne. Przeprowadzone przez grupę amerykańskich naukowców ponowne datowanie kultury Clovis, to bezpośredni zamach na jej wieloletni tytuł. Otóż według modelu krótkochronologowców ludzie kultury Clovis w ciągu 700-1000 lat dotarli do południowych krańców Argentyny. - Odmłodzenie jej początku o 500 lat powoduje, że zostaje za mało czasu, by zasiedlili tak odległe ziemie. W rzeczywistości to umiejętność robienia ostrzy Clovis trafiła do ludzi, którzy już od dawna żyli w Ameryce Południowej - argumentują zamachowcy. Moim zdaniem radość długochronologowców z tego zamachu jest trochę za duża. Jeśli ktoś dotąd upierał się, że ludzie w Ameryce pojawili się dopiero 12 tys. lat temu, to odmłodzenie Clovis o 500 lat na pewno nie przekona go, że przybyli kilka, a tym bardziej kilkanaście tysięcy lat wcześniej. Już prędzej o 500 lat przesunie datowanie pojawienia się ostrzy Clovis w południowym skrawku Ameryki Południowej. Podane w tekście daty są nieskalibrowane. O co chodzi przeczytacie w dolnym akapicie tego tekstu. sobota, 24 lutego 2007, wojciech.pastuszka
TrackBack
Latynoski przegląd blogosfery
z Podróż na Południe
Sporo związanych z latynoameryką informacji i ciekawostek pojawiło się w ostanich dniach i tygodniach w polskiej blogosferze . Zacznę od staroci, w dosłownym tego słowa znaczeniu, czyli tego o czym pisze Wojciech Pastuszka w swych pasjonujących ... » Wysłany 2007/03/14 02:18:42
Komentarze
Gość: , 193.129.19.1*
2007/03/02 18:06:29
Ogladalem dokument nakrecony przez National Geographic w ktorym przedstawiono cala historie tego sporu. W programie migracja wczesniej niz 12 tys lat temu byla potwierdzona badaniami DNA rdzennej ludnosci. Z kolei technologia produkcji kamiennych ostrzy miala pochodzic z terennow dzisiejszej Francji - tworcy tej technologi mieli przybyc do Ameryki to sama droga ktora dotarli tam Wikingowie. Technologie obrobki ostrza wynaleziono w Europie, ludzie w okresie zlodowacenia wyruszyli lodziami podobnymi do lodzi eskimosow na zachod i w Ameryce technologia zostala dodatkowo rozwinieta. Teorie te popieraly rowniez badania DNA ktore wskazywaly ze jakies 14-13 tys lat temu oprocz 3 grup ktore wczesniej (jakies 22-20 tys lat temu)dotarly do Ameryki od wschodu, dolaczyla czwarta, zupelnie niepodbna genetycznie do przybyszow z Azjii. Film mam nawet nagrany na DVD moge podeslac - moj email przemors@poczta.fm
2007/03/04 12:37:09
Znam tę koncepcję, to tzw. Iberia, a nie Syberia. Jest ona powszechnie krytykowana i nie ma na nią żadnych dowodów. Pewne podobieństwo kamiennych ostrzy o niczym nie świadczy i może być efektem zastosowania tych samych technik, a ich niezależne wynalezienie w dwóch miejscach nie jest niczym wyjątkowym. Zwolennicy tej teorii wskazywali też na domniemane podobieństwo języka Indian Cree z językiem baskijskim (Basków uznaje się za potonków pierwotnej ludności Iberii i Francji), ale to też przyjęto sceptycznie. Badania genetyczne wskzaują zaś, że co najmniej znakomita większość Indian t potomkowie mieszkańców wschodniej Azji.
Gość: J.Kijewski, cache-dtc-ae02.proxy.aol.com
2007/05/17 00:57:44
Ludzie kultury Clovis byli potomkami azjatyckich kromaniończyków.
Prawdopodobnie kromaniończycy dotarli do Ameryki ok. 30-14 tys. lat temu. Według mojej koncepcji kromaniończycy nie byli jeszcze lud?mi rozumnymi i ?wiadomymi. Dopiero dramat przełomu plejstocenu i holocenu przyniósł im ?wiadomo?ć i człowieczeństwo ok. 13,5 tys. lat temu. Kiedy kromaniończycy żyjšcy w północno-wschodniej Azji, dotarli (ok. 12,5 tys. lat temu) do Ameryki, byli jeszcze w dużej mierze zwierzętami instynktownie strugajšcymi swoje (atawistyczne, ze spłaszczonš rękoje?ciš) ostrze ko?ciane w ciosach mamuta. Jednakże byli to już ludzie (kultury Clovis), osobnicy już my?lšcy, mówišcy i wyrabiajšcy całkiem nowe narzędzia jak np. oszczep: krzemienny grot zamocowany sznurkiem na drzewcu. Pierwsi ludzie kultury Clovis posługiwali się poczštkowo ko?cianymi ostrzami, ponieważ wytwarzanie takich narzędzi odziedziczyli po kromaniończykach, którymi przestali być. Podczas kiedy kromaniończycy wykonywali podobne ostrza ko?ciane przez długie tysišclecia, to ludzie kultury Clovis bardzo szybko z tego 30 cm ko?cianego ?sztyletu? zrezygnowali na korzy?ć nowej, o niebo skuteczniejszej broni jakš był oszczep z dużym (niemal jak dłoń dorosłego człowieka) krzemiennym grotem przymocowanym sznurkiem do drzewca. Niezmiernie interesujšce jest, że człowiek kultury Clovis w Ameryce Płn. instynktownie, a raczej atawistycznie, wytwarzał identyczne ostrza ko?ciane, jakie rze?bił jego zwierzęcy przodek ? kromaniończyk, od 38 do 13,5 tys. lat temu. W materiale kopalnym, obok pięknych i dużych (ok. 20 cm) krzemiennych grotów oszczepu, ludzi kultury Clovis, znajdowane sš typowe atawistyczne ostrza ko?ciane jakie wykonywał kromaniończyk na Półkuli Wschodniej. Tego rodzaju ostrza ko?ciane (z ?nienormalnš? rękoje?ciš, typowš dla kromaniończyków), znaleziono w Saskatchewan oraz stanach Alaska, Washington, Oregon, Montana, Wyoming, New Mexico, Floryda i Ohio. Wszystkie te ostrza ko?ciane należały do ludzi kultury Clovis i datowane sš na 13 ? 11 tys. lat. JerzyKijewski@aol.com |
|